قفل های درب ، به عنوان ابزاری مهم برای محافظت از ایمنی خانه ، یک روند توسعه طولانی و جالب را پشت سر گذاشته است. از حمایت ساده باستان تا امنیت بسیار باهوش امروز ، شاهد پیشرفت علم و فناوری جامعه بشری و بهبود کیفیت زندگی بوده است.
در اوایل دوره ابتدایی ، قفل "觿" اولین نمونه اولیه قفل درب بود. مردم درب را با طناب گره زدند و گره های مخصوصی را گره زدند. آنها فقط می توانند با ابزارهای "觿" ساخته شده از دندانهای حیوانات یا استخوان ها باز شوند. در دوره فرهنگ یانگشائو ، قفل های چوبی ، یعنی پیچ های درب ، ظاهر شدند. این قدیمی ترین قفل در چین و حتی در جهان است.
با بالغ شدن فناوری ذوب در سلسله هان شرقی ، قفل های فلزی مانند قفل های مس و قفل های آهنی به وجود آمد. بیش از 20 نوع کلید وجود دارد که بیش از 1 سال استفاده شده است ، {2}}}. در اوایل قرن 18 ، انگلیس D. Porter قفل چرخشی بادامک را اختراع کرد و تعداد کلیدها به میزان قابل توجهی افزایش یافت. در اواسط {4}} قرن ، قفل چرخشی کشویی ظاهر شد و شماره گذاری کلید به 1600 رسید. در سال 1848 ، قفل پین اختراع شده توسط آمریکایی L. Yael به رایج ترین قفل در جهان تبدیل شد.
در دهه 1970 ، استفاده از فناوری میکروالکترونیک قفل های جدیدی مانند قفل های مغناطیسی و قفل های کنترل شده صدا را به همراه داشت. از آن زمان ، قفل های درب هوشمند به تدریج ظهور کرده اند. در دهه 1990 ، اولین قفل های درب هوشمند مبتنی بر فناوری رمز عبور بود. پس از آن ، از فناوری تشخیص اثر انگشت استفاده شد و امنیت و راحتی را بسیار بهبود بخشید. با توسعه فناوری ارتباطات نزدیک به میدان ، سیستم های قفل درب هوشمند مبتنی بر بلوتوث یا Wi-Fi پدید آمده اند.
امروز با بلوغ هوش مصنوعی و بیومتریک ، فناوری هایی مانند تشخیص چهره و تشخیص صدا در قفل های درب هوشمند اعمال می شود. در آینده ، شناخت ایمن تر و مطمئن تر عنبیه ، فناوری تشخیص صدای چاپ صدا و قفل های درب شخصی و هوشمند ، انتظار می رود ظاهر شود و همچنان از امنیت خانه مردم محافظت کند.
